Derk Bolt

“Als ik iets niet leuk meer vind dan stop ik er gelijk mee”

Trefwoorden: Verslaggever Spoorloos, Levensgenieter, Reiziger, Vader

Jouw carrière in vogelvlucht?
"Na de school voor journalistiek kon ik terecht bij ‘Met het oog op morgen’. Ik kom nog uit de tijd dat je –als je maar heel graag wilde – bij de televisie aan de slag kon. Bij Brandpunt ben ik verslaggever geweest en met Kees Jansma heb ik nog Sport op Maandag gemaakt. Ik ben het liefste op meerdere fronten tegelijk bezig. Vroeger was alles nog wel makkelijker. Als ik bijvoorbeeld naar Amerika wilde dan regelde ik een sportitem daar, zodat ik het aangename met mijn werk kon combineren. Nu doe ik alweer bijna dertien jaar Spoorloos en reis ik voor mijn werk de hele wereld over.”

Wat is iets dat men niet zou verwachten op je cv aan te treffen?
“Eigenlijk kan ik alle baantjes die ik heb gehad prima op mijn cv vermelden. Zo heb ik vroeger als bijbaan op een camping in Frankrijk gewerkt en stond ik in mijn vrije uren als pompbediende bij een benzinestation. Een tijd geleden heb ik ook nog eens een radiospotje voor HP-De Tijd ingesproken: “Deze week in HP De Tijd…” dat was ik.”

Dertig jaar bij de KRO, waarom zo lang?...
“Ten eerste ben ik eigenlijk freelancer. Als ik iets niet meer leuk vind dan stop ik er gelijk mee. Ik zie mijn werk nooit als verplichting. Dat zegt dus wel iets. Ik vind het nog steeds geweldig om als verslaggever voor Spoorloos te werken. Mijn eerste dag verliep niet zo spectaculair. Mijn bureau werd me gewezen door Aad van den Heuvel en ik ging aan de slag bij de ‘Anders is Anders show’. Op mijn dertigste ben ik er een jaar tussenuit gegaan. Ik heb mijn tas gepakt en ben de wereld over gaan reizen. Daarna mocht ik gewoon weer verder bij de KRO. Spoorloos is een combinatie van reizen, een goed resultaat behalen en het zoeken naar personen. Dit gaat nooit vervelen.”

Raken de zoektochten van personen je erg?
“Soms raakt het me. Niet altijd. Ik probeer natuurlijk ook bewust wat afstand te houden. Het gaat ook niet om mijn eigen familie (houd ik me dan voor). Maar soms raken bepaalde personen je omdat je ze erg sympathiek vindt. In Bogota gingen we voor een vrouw op zoek naar haar dochter. De dochter bleek in de gevangenis te zitten en daar mochten we haar zeker niet filmen. Op Oudejaarsdag mocht ze één dag weg en hier waren wij bij. Beide vrouwen waren zo blijmoedig, intelligent en leuk en ze gingen zo echt en mooi met elkaar om. Ik zie het nog voor me. Dat raakte me.” 

En wat zijn jouw favoriete tv programma‘s?
“Als ik er al aan toe kom, want ik monteer vaak ’s avonds mijn eigen items omdat mijn kinderen dan in bed liggen. Na het Journaal zet ik de tv meestal uit. Als één van de weinigen van de mensen om mij heen vind ik ‘Toen was geluk heel gewoon’ erg leuk. Die nostalgie! Ik kijk er altijd met mijn zoon van 11 naar. Ook Sopranos vind ik fantastisch omdat het over spaghetti vretende misdadigers gaat die zonder aanziens des persoon nergens voor terugdeinzen. Ik kijk het liefst de hele serie achter elkaar in een heel weekend, met de dvd in de speler vanuit mijn bed.”