Antoinette blikt terug op haar reis naar Ghana
“Het was een van de beste dagen uit mijn leven, want ik had me nog nooit ergens zo welkom gevoeld als daar. En dat terwijl het eigenlijk toch vreemden voor me waren. Ik accepteer Hannah en Regina zeker als zussen, ook omdat ik in beiden dingen van mezelf herken, maar hun echt leren kennen is nog niet gelukt in alle hectiek."
Lief
"Wel qua karakter hoor: met Hannah is het lachen, gieren, brullen en tegelijkertijd is zij heel wijs. Regina is vooral heel lief. Het zijn heel kleine dingetjes die ik nog niet weet, want we hebben het vooral over vroeger gehad, niet over wat haar constant bezig houdt. Daar is meer tijd voor nodig."
"De vragen die ik had over mijn moeder zijn absoluut beantwoord. Ik weet nu dat mijn moeder geen slecht persoon is geweest. En mijn zussen vinden dat ik op haar lijk, daar houd ik me aan vast.”
Begraven
“Ik ben heel blij dat ik naar de plaats ben geweest waar mijn moeder is begraven. Toen ik als kind voor het eerst hoorde dat mijn moeder was overleden was ik opgelucht. Het was toch iemand waar ik niets mee gehad. Dat ik daar nu stond deed me heel erg beseffen dat ik niet meer boos op haar ben en alles wat er is gebeurd neem ik haar niet meer kwalijk. Maar ik heb er heel veel moeite mee dat ik haar dat niet meer persoonlijk kan zeggen. Ik ben wel degelijk belangrijk voor haar geweest en dat gevoel maakt alles goed. Ik had gedacht dat het een afscheid zou zijn, maar dat is het helemaal niet. Ze is ergens en let op mij.”
Trots
“Jaren wilde ik niets met Ghana te maken hebben, maar nu ben ik er trots op dat ik daar vandaan kom. Ik denk dat het meer een soort thuiskomen voor me is geweest dan ik ooit had gedacht. De rust en de mentaliteit…, dat mis ik hier wel. Hier is het ‘gejaagd’ en ‘alleen maar moeten’. Ik weet niet of ik kan leven zoals de mensen in Ghana, maar het staat me ook niet tegen."
"Natuurlijk wil ik contact houden. Het zal niet met de hele familie gaan, maar ik ga zeker contact houden met Hannah en Regina en minimaal een keer per maand bellen. Over twee jaar wil ik terug met mijn vriend en kinderen, die hebben ook iets van Ghana in hun bloed en dat wil ik hen heel graag laten zien.”