Birgit: Nou, toen ik weer thuis was moest ik eerst eens alles laten bezinken. Al die mooie momenten die we samen deelden. Wij ( mijn partner en ik ) spraken veel over al die indrukwekkende beelden die ze ons achterlieten.
Kort daarna kocht ik me CD en boeken over de Turkse taal. Verder hebben we contact via Videochat. Het is alleen moeilijk om te kunnen communiceren. Maar het feit dat we ons zo kunnen zien is al fantastisch. We delen onze vreugde met familie en vrienden, daarbij worden foto's bekeken. Ook word dan van alles hierover verteld. Verder loopt alles zoals gewoonlijk. We verheugen ons wel al op volgend jaar.
Birgit: Ja, je wilt dan toch niet met lege handen aankomen, maar wat kun je voor een cadeau geven aan mensen die je nog niet kent maar toch past.
Na veel zoektochtjes kwam ik een winkel binnen, daar verkochten ze echt zilver stamboomen. Het was een boom met takken eraan. an ieder tak hing een zilver hart waar je een foto kunt indoen.
Thuis had ik een foto van mijn dochters en mijn man en van mij erin gedaan. en het bleven genoeg harten over die hun dan konden opvullen.